11/5/12

"Αλήθεια θα υπάρξει κάποια στιγμή στη ζωή που θα είμαστε χαρούμενοι και δεν θα μας λείπει τίποτα?"


ήταν η ερώτηση που διάβασα κάπου και προβληματίστηκα. Υπάρχει άραγε αυτό το σημείο στη ζωή μας,που όταν και αν καταφέρουμε να το φτάσουμε,νιώθουμε ολοκληρωμένοι? Ή υπάρχει πάντα κάτι που αναζητάμε και έτσι βοηθάμε τον εαυτό μας να προχωράει πιο μπροστά? Μήπως ο άνθρωπος από μόνος του επεκτείνει τα θέλω του και τα όρια του,προκειμένου να νιώθει ότι έχει κάποιο λόγο να συνεχίζει,ότι έτσι νιώθει "ζωντανός"? Δεν είμαι σίγουρη.
Θα ήθελα να πιστεύω ότι το κυνήγι της ευτυχίας δεν τελειώνει ποτέ.Ότι πάντα πρέπει να βάζεις στόχους και όταν τους ολοκληρώνεις,να δημιουργείς ένα καινούριο. Και πάλι από την αρχή...
Απλά πρέπει στο κυνήγι αυτό να έχεις τους σωστούς ανθρώπους δίπλα σου.
Να έχετε τους ίδιους στόχους,τα ίδια όνειρα και πάνω από όλα να περνάτε καλά μαζί.
Μόνο έτσι θα μπορείτε να συμβαδίσετε και να πάτε παρακάτω... 
Και ίσως στο τέλος,αν είστε τυχεροί,
να νιώθετε τόσο ολοκληρωμένοι σαν να έχετε κατακτήσει ολόκληρο τον κόσμο...
Photobucket

2 σχόλια:

.christina είπε...

Για εμένα η ευτυχία-όχι απλά η χαρά- είναι κάτι ιδανικό...και όπως όλα τα ιδανικά, άπιαστη και σπανιότατη...
Αυτό όμως δεν πρέπει να μας εμποδίζει να την κυνηγάμε...και αν είμαστε τόσο τυχεροί να την ανακαλύψουμε, ας την κρατήσουμε κοντά μας όσο πιο πολύ μπορούμε...για εμένα το για πάντα δεν υπάρχει...η ζωή είναι ένα διαρκές κυνήγι της...
Καλό ξημέρωμα!

rainmaker's phantom είπε...

Συμφωνώ απόλυτα=)
Καλό μεσημέρι!